Μη συγκρίνετε τον εαυτό σας με τους άλλους, ο καθένας είναι διαφορετικός και ξεχωριστός από τους άλλους!

Μη συγκρίνετε τον εαυτό σας με τους άλλους! Ο καθένας είναι ξεχωριστός με τα δικά του ξεχωριστά και μοναδικά χαρακτηριστικά! Η σύγκρισή σας με τους άλλους από εσάς σας τρώει και σίγουρα μπορείτε να το δείτε αν ψάξετε την όλη κατάσταση μέσα σας. Ας πάρουν ό,τι βαθμό, ας κάνουν ό,τι θέλουν οι άλλοι. Αυτή η σύγκριση σαν κάνει να αποδίδεται στο σχολείο ή γενικότερα στη ζωή σας χάλια, επειδή επικεντρώνεστε στην απόδοση των άλλων, στην απόδοσή τους σε σύγκριση με τη δική σας και ασχολείστε πολύ λίγο έως και καθόλου με τη δική σας απόδοση. Και έτσι θέλετε ακόμα πιο πολύ να ξεπεράσετε τους άλλους και πάλι από την αρχή! Μπαίνετε σε σε έναν φαύλο κύκλο: Και δεν χρειάζεται! Τι σας δίνει παραπάνω να τους ξεπεράσετε; Πάντα θα υπάρχει η σύγκριση και σίγουρα είναι σημαντική σε κάποιους τομείς της ζωής μας. Όμως, τι περισσότερο σας προσφέρει αυτή η μανιακή σύγκριση και ζήλια με τους με τους άλλους και ειδικά με το να σας τρώει κυριολεκτικά από το βελτιωθείτε εσείς, να βελτιώσετε τον εαυτό σας! Αφού σας τρώει, δεν χρειάζεται! Χάνετε και τον εαυτό σας, πιστέψτε με, όπως και για όλο το άλλο! Πιστέψτε με, όλο αυτό σας δίνει από τις αφάνταστα χειρότερες αισθήσεις και μπορείτε να το νιώσετε! Το ξέρετε! Το να θαυμάζω ένα πρότυπο ή είδωλο, να συγκρίνω την απόδοσή μου με αυτό σε κάτι, για να γίνω σαν αυτό, δεν έχει καμία σχέση με όλο το παραπάνω! Αυτή τη σύγκρισή μπορούμε να την χαρακτηρίσουμε “υγιής” ή και ΄”χρήσιμη και σημαντική για εξέλιξη και βελτίωσή μας”. Λοιπόν, αν θέλετε πραγματικό παράδειγμα:

Ήμουνα μαθητής σε γυμνάσιο και λύκειο με βαθμούς πάνω από 17-18 και συγκεκριμένα μέχρι την 1η λυκείου με βαθμούς πάνω από 19. Δεν τα λέω αυτά, για να καυχηθώ, δεν μου αρέσει να καυχιέμαι! Όμως, όλα αυτά δεν τα κατάφερα με το να είμαι στρατιωτάκι του σχολείου και των καθηγητών (ήμουνα στην αρχή, αλλά μετά το σταμάτησα). Διάβαζα με τον δικό μου τρόπο. Περιμένετε μην κλείσετε τη σελίδα ή την καρτέλα, δεν εννοώ αυτό όπως άλλοι στις πανελλαδικές που είναι σπαστικό σε πολλούς! Σιχαινόμουν την παπαγαλία και ακόμα τη σιχαίνομαι και άρχισα να καταλαβαίνω την νοοτροπία και τι ήθελε να πει το κάθε μάθημα. Και μου άρεσε ακόμα κι όταν βαριόμουν, διότι σιχαίνομαι την παπαγαλία, δούλεψα βράδια και μέρες, για να ξεχωρίζω παπαγαλία από κανονικό διάβασμα της κατανόησης και να αρχίσω να διαβάζω όπως θέλω. Και τελικά έφτασα σε ένα σημείο στη 2α με 3η λυκείου να παίζω τα Αρχαία Ελληνικά, κυρίως το Άγνωστο, στα δάκτυλα χωρίς να διαβάζω σχεδόν καθόλου και να κάθομαι σταυροπόδι στο σπίτι μου όταν υπήρχαν στιγμές που τα μελετούσα. Διάβασα με τον τρόπο που πρώτα από όλα ένιωθα και έβλεπα ότι τον θέλω και μου ταιριάζει. Δεν χρησιμοποίησα ποτέ παπαγαλία στο λύκειο ή έστω λίγο που μπορεί να μην θυμάμαι καλά ή και καθόλου. Δεν γούσταρα να χρησιμοποιήσω!!

Μπορεί να διαβάσει ο καθένας όπως γουστάρει, να το πω με τον πιο απλό, λαϊκό και πιο εμφατικό τρόπο, και όπως νιώθει και με αυτόν που του ταιριάζει τρόπο, ανεξάρτητα τι θέτει και τι ξεθέτει το εκπαιδευτικό σύστημα! Το εκπαιδευτικό σύστημα και γενικά τα συστήματα και με δικό μας μερίδιο ευθύνης μας κάνουν να πράττουμε όπως και όσο θέλουν για συμφέροντα κέρδους μέσα στον καπιταλισμό, την κοινωνία και για άλλα παράλληλα και επιμέρους συμφέροντα. Μας κάνει, για παράδειγμα, το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα να διαβάζουμε με τον ίδιο τρόπο. Αυτό δείχνει, όχι ότι ο τρόπος διαβάσματος είναι ένας, αλλά το σύστημα μας θολώνει και δεν μπορούμε να δούμε ότι το διάβασμα και οτιδήποτε μπορεί να λειτουργήσει με τον δικό μας ξεχωριστό τρόπο. Κι αυτό που θέτει έναν τρόπο διαβάσματος ενισχύει την τρελή σύγκριση και έπειτα τρελό τον ανταγωνισμό που περιγράφθηκε παραπάνω μέσω ζήλιας μεταξύ μας. Εμείς οι ίδιοι μπορούμε πολύ γενικά να καθορίσουμε τη ζωή μας όπως γουστάρουμε!