Αληθινός επαγγελματικός προσανατολισμός: «Να προσανατολιστείτε επαγγελματικά ακούγοντας την καρδιά σας και όντας έτοιμοι για όλες τις προκλήσεις της κοινωνίας!»

Όπως τις παλαιές εποχές, ακόμα και τώρα, τη σημερινή εποχή, φαίνεται πώς η κοινωνία της Ελλάδας δεν μαθαίνει από τα λάθη της σε πολλούς τομείς της. Ένας τέτοιος τομέας της είναι ο επαγγελματικός προσανατολισμός των μαθητών του εκπαιδευτικού της συστήματός.

Τα ήδη του επαγγελματικού προσανατολισμού ποικίλουν στο θέμα του εμπλέκονται διάφορα ζητήματα.

Το ένα ζήτημα είναι ότι οι γονείς και εκπαιδευτικοί μπορούν να επηρεάσουν τους μαθητές τόσο πολύ που μπορούν να επιλέξουν μια σχολή που θα νιώσουν κάποια στιγμή πως δεν είναι κατάλληλη για τους ίδιους και να νιώσουν ένα σφίξιμο στο στομάχι, δηλαδή ένα αίσθημα που δείχνει ότι κάνανε λάθος επιλογή. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι οι γονείς μερικές φορές θέλουν τα παιδιά τους να περάσουν σε σχολές δικών του ονείρων και επειδή δεν κατάφεραν ούτε να γενικά σπουδάσουν στην εποχή τους, στην ηλικία των παιδιών τους. Έτσι, τα ωθούν προς αυτές τις επιλογές, μερικές φορές χωρίς να το έχουν συνειδητοποιήσει ότι το κάνουν.

Επίσης, μπορεί να οφείλεται και στο γεγονός πως γονείς ωθούν και κάποιες φορές τα πιέζουν να διαβάζουν, ώστε να περάσουν στις λεγόμενες «καλές» σχολές. Δηλαδή, επιδιώκουν τα παιδιά τους να περάσουν σε σχολές, όπως της Νομικής ή της Ιατρικής, που κάποιος να συλλέξει πολλά μόρια στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, ώστε να περάσει σε αυτές. Το επιδιώκουν αυτό, ώστε μετά να καυχιούνται για τις επιτυχίες των παιδιών τους, για το ότι τα ανέθρεψαν καλά και για το ότι είναι καλοί γονείς.

Ακόμα, ένα γεγονός για το οποίο μπορεί αυτό το ζήτημα να οφείλεται, είναι γονείς και εκπαιδευτικοί ωθούν τα παιδιά να περάσουν σε «καλές» σχολές, ώστε να βρουν μόνιμη και σίγουρη επαγγελματική αποκατάσταση. Δηλαδή, σε αυτήν την περίπτωση οι «καλές» σχολές δεν είναι μόνο αυτές με πολλά μόρια στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, αλλά και αυτές που χαρίζουν στους αργότερα νέους επαγγελματίες σίγουρη και μόνιμη επιβίωση από την εργασία.

Κάποιες φορές τείνουν να γίνονται διάφοροι συνδυασμοί αυτών των κατηγοριών.

Από την πλευρά των καθηγητών, οι ίδιοι είτε αδιαφορούν πλήρως για τον επαγγελματικό προσανατολισμό των παιδιών, ερχόμενοι στο σχολικό χώρο μόνο, για να «βγάζουν το ψωμί τους», είτε τα καθοδηγούν, παρομοίως με τους γονείς που επιδιώκουν μόνο την αποκατάσταση, με το να τα παροτρύνουν να ακολουθήσουν τις «καλές σχολές».

Δεν υπάρχει αντίλογος στο γεγονός ότι οι γονείς και οι καθηγητές θέλουν να βοηθήσουν τα παιδιά να πάρουν σωστή, έστω όπως την ορίζουν οι ίδιοι, απόφαση για την επιλογή της επαγγελματικής τους σταδιοδρομίας. Καλά πράττουν, δείχνουν ενδιαφέρον και επιδιώκουν τα παιδιά τους να μην μείνουν άνεργοι ενήλικες αργότερα. Βέβαια, είναι πάρα πολύ σημαντική η εργασιακή επιβίωση για τα παιδιά. Γιατί, είναι σημαντικό μετά από τις όλες σπουδές το παιδί να μπορεί να δουλέψει, πρώτον για να επιβιώσει και αργότερα να βοηθήσει με την εργασιακή του θέση την κοινωνία, όπως ο καθένας με τη δική του. Ωστόσο, δεν είναι μόνο η επαγγελματική αποκατάσταση μέρος του επαγγελματικού προσανατολισμού.

Η ουσία του αληθινού επαγγελματικού προσανατολισμού, όμως, είναι γονείς και εκπαιδευτικοί να ακούσουν τα παιδιά τους, τις ανησυχίες τους και το τι θέλουν. Γιατί, είναι σημαντικό να επιλέξουν μια σχολή που θα νιώθουν ότι τους ταιριάζει και όχι αν θα κάνουν τη λάθος ή σωστή επιλογή στα μέτρα γονέων και εκπαιδευτικών. Αν στη συνέχεια της διαδρομής τους, δουν ότι η σχολή τους τελικά δεν τους ταιριάζει ή δεν τα προσφέρει επαγγελματική αποκατάσταση για επιβίωση, μπορούν να διαμορφώσουν την υπόλοιπη διαδρομή τους με τέτοιον τρόπο, ώστε να δημιουργήσουν μια πιο κατάλληλη επαγγελματική σταδιοδρομία για αυτά. Δηλαδή, βρίσκεται η λύση ακόμα και μετά από μια μη-ταιριαστή επιλογή, αρκεί να πιστέψουν στις δυνάμεις τους και να αποφασίσουν να μάθουν από διδάγματα από προηγούμενες επιλογές στη ζωή τους και να προχωρήσουν μπροστά.

Ο αληθινός επαγγελματικός προσανατολισμός, μαζί με όλους που θέλουν να βοηθήσουν τα παιδιά σε αυτές τις αποφάσεις τους, θέλει να φροντίσει τα παιδιά να πάρουν την κάθε απόφαση τους της επαγγελματικής τους σταδιοδρομίας ψύχραιμα και όσο πιο πολύ μπορούν ταιριαστή με τις επιθυμίες, τις δεξιότητες και τα ενδιαφέροντά τους. Είναι παρά πολύ σημαντικό, δηλαδή, να εργάζεται με σίγουρη την επιβίωση και παράλληλα να εργάζεται σε ένα επάγγελμα που θα αγαπάει και θα τους γεμίζει με καλή διάθεση και ικανοποίηση καρδιά και ψυχή.

Επιπλέον, ο αληθινός επαγγελματικός προσανατολισμός, μπροστά στο χάος μπερδεμένων σκέψεων και διαδρομών στο μυαλό των παιδιών, τα βοηθάει να κατευθυνθούν. Η ποσότητα και η ποικιλία των πληροφοριών, των προοπτικών και των ευκαιριών που μπορεί να ακολουθήσουν τα παιδιά μαζί με την άγνοια τους για αυτές και τις γνώμες των μεγαλύτερων, επηρεάζουν την κατεύθυνση που θα επιλέξουν, προκαλούν μεγάλη σύγχυση, άγχος, μεγάλη πίεση και μπέρδεμα στο μυαλό τους, με αποτέλεσμα να μην ξέρουν από πού και πώς να ξεκινήσουν… Γι’ αυτόν τον λόγο, ο αληθινός επαγγελματικός προσανατολισμός, με όλους τους εμπλεκόμενους ρόλους της εκπαιδευτικής κοινότητας, αναλαμβάνει το ξεκαθάρισμα όλων αυτών. Γιατί, με τον αληθινό επαγγελματικό προσανατολισμό, τα παιδιά φτιάχνουν ψύχραιμα και με επίγνωση των επιθυμιών, δεξιοτήτων και γνώσεών τους στόχους, που θα γίνουν ο λόγος του «γιατί να διαβάζω;» και ο σκοπός του «αγωνίζομαι, για να τελειώσω το σχολείο!». Αυτός ο λόγος κι αυτός ο σκοπός τα βοηθάνε να αντιμετωπίσουν πιο οργανωμένα τις σχολικές προκλήσεις και να αισθάνονται πολύ πιο δυνατά και με αυτοπεποίθηση, για να συνεχίσουν τον αγώνα τους επιλέγοντας σχολές και κτίζοντας την επαγγελματική τους σταδιοδρομία, όπως αρμόζει στις προτιμήσεις τους.

Σημαντικός παράγοντας για το ξεκαθάρισμα αυτό είναι και ο διαχωρισμός του «θέλω» από το «πρέπει». Θέλοντας κανείς να κάνει κάτι, όταν η επιθυμία του πηγάζει από την καρδιά και την ψυχή του, μπορεί αυτό το κάτι να το θέσει ως αληθινό στόχο, ή όνειρο. Δηλαδή, δεν θα κυνηγήσει την επίτευξή τους αναγκαστικά, αλλά επειδή το θέλει και, έτσι, το κυνήγι φαίνεται καθαρά ότι είναι αληθινό και περιέχει αληθινή αποφασιστικότητα εκ μέρους των παιδιών. Αν γράψει κάποιος 19.000 μόρια στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, δεν σημαίνει ότι πρέπει να επιλέξει σχολές μεγαλουπόλεων και υψηλού «κύρους», όπως διαχωρίζουν τις σχολές οι περισσότεροι σήμερα. Ούτε σημαίνει ότι πρέπει να επιλέξει μια σχολή με περίπου τόσα μόρια. Το δύσκολο και το ωραίο είναι να επιλέξει μια σχολή που θα θέλει και θα νιώθει ότι του ταιριάζει!

Επίσης, με αυτόν τον αληθινό προσανατολισμό, τα παιδιά μπορούν να ανακαλύψουν τις επαγγελματικές κλίσεις τους και τα ενδιαφέροντά τους, κάτι που είναι πολύ καλό για την εφηβεία και τη γενικότερη περίοδο διαμόρφωσης της ταυτότητάς τους. Με αυτόν τον τρόπο, σχηματίζουν χαρακτήρα και είναι πιο εύκολη και ξεκάθαρη η επιλογή σχολής.

Με λίγα λόγια, με τον αληθινό επαγγελματικό προσανατολισμό ένα παιδί κερδίζει διάφορα χρήσιμα οφέλη. Σκοπός του, είναι να επιλέξει την σχολή που νιώθει κατάλληλη για αυτό, για να εξασφαλιστεί η ευτυχία του συνδυασμένη με την επαγγελματική του επιτυχία και, παράλληλα, την επαγγελματική αποκατάστασή του, όπως οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί επιθυμούν ήδη να καταφέρει, γιατί το αγαπάνε πολύ. Επίσης, το «πρέπει» δεν έχει καμία θέση σε αυτόν. Έτσι, προκύπτει το μότο για τους μαθητές, τις μαθήτριες και τον αληθινό επαγγελματικό προσανατολισμό: Να προσανατολιστείτε επαγγελματικά ακούγοντας την καρδιά σας και όντας έτοιμοι για όλες τις προκλήσεις της κοινωνίας!