Σχολικός Εκφοβισμός στο ελληνικό σχολείο: Μια υπόθεση που πονάει…

Στον σχολικό χώρο μπορούν να γίνουν διάφορα και αδιανόητα συμβάντα, τα οποία περιέχουν εκφοβισμό και άσχημες συνέπειες. Κάποιος μαθητής μπορεί να εκφοβίσει τον συμμαθητή του είτε λεκτικά είτε με σωματική επαφή προκαλώντας του ψυχολογικές και σωματικές βλάβες και δυσκολεύοντας την καθημερινότητά του εντός αλλά και εκτός σχολείου. Μερικές φορές, δεν μπορεί να διανοηθεί κανείς το πόσο επίπονη μπορεί να είναι και μέχρι πού μπορεί να φτάσει μια πράξη εκφοβισμού μέσα ανάμεσα σε μαθητές καθώς και το πόσο μεγάλη ζημιά μπορεί να προκαλέσει, σύμφωνα με τρομερά περιστατικά ως παραδείγματα από την καθημερινότητά μας που έχουν παρατηρηθεί στην χώρα μας και έχουν βγει στο φως της δημοσιότητας. Η συχνότητα και η σοβαρότητα των περιστατικών αυτών δείχνουν ότι, όχι μόνο έχουν αυξηθεί και συνεχίζουν να αυξάνονται ραγδαία στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία, αλλά και ότι τα περιστατικά αυτά μεταβάλλονται και αλλάζουν μορφές με νέα χειρότερα χαρακτηριστικά και νέες χειρότερες επιπτώσεις τόσο σε έναν μαθητή ατομικά όσο και σε ολόκληρο το σχολείο και σε ολόκληρη την σχολική κοινότητα.

Ο Σχολικός Εκφοβισμός είναι ένα πολύπλοκο πρόβλημα που δεν φεύγει, αλλά μπορούμε να το αντιμετωπίζουμε και να το περιορίζουμε καθημερινά ενωμένοι, ακούγοντας τα παιδιά και κατανοώντας την σοβαρότητά του. Επίσης, έχουν αυξηθεί ραγδαία τα περιστατικά σχολικού εκφοβισμού την τελευταία δεκαετία στην Ελλάδα και για αυτόν τον λόγο πρέπει να δούμε γιατί και πώς συμβαίνει αυτό και να αντιδράσουμε. Πρέπει καθηγητές, γονείς και κηδεμόνες να είναι σε εγρήγορση και να δρουν άμεσα σε τέτοια περιστατικά αλλά και οι μαθητές να τα καταγγέλλουν.

Οι επιπτώσεις ενός σχολικού εκφοβισμού, αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως και σωστά, είναι σοβαρά βλαβερές τόσο ψυχολογικά όσο και κοινωνικά για το παιδί το οποίο τον δέχεται. Πιθανόν να το οδηγήσει να έχει μειωμένη αυτοεκτίμηση, μειωμένη αυτοπεποίθηση, ψυχολογικά τραύματα, προβλήματα κοινωνικοποιήσης με το κοινωνικό περιβάλλον μέχρι και τάσεις για αυτοκτονία. Για αυτόν τον λόγο, πρέπει τα παιδιά, όπως και όσο μπορούν, να μιλάνε και να αναφέρουν περιστατικά σχολικού εκφοβισμού σε καθηγητές, γονείς και γενικά εκεί που πρέπει, είτε για τα ίδια είτε για τους συμμαθητές τους, ώστε να βρίσκονται λύσεις αντιμετώπισης του σχολικού εκφοβισμού τόσο για τα τα θύματα όσο για τους θύτες. Γιατί, τα παιδιά που προκαλούν εκφοβισμό, που τα ονομάζουμε «θύτες», είναι επίσης θύματα εκφοβισμού είτε μέσα από το οικογενειακό περιβάλλον, είτε από το σχολικό, είτε εξαιτίας οποιουδήποτε παράγοντα που δύναται να πονέσει κάθε παιδί, αν την βίωνε.

Όμως, πρώτα από όλα, πρέπει οι καθηγητές, γονείς και κηδεμόνες να αναλάβουν την ευθύνη και να ενεργούν σε τέτοιες περιστάσεις κατάλληλα και όχι να συνηθίζουν να λένε: «Παιδιά είναι, παίζουνε, θα τα βρούνε.» ή «Δεν είδα κάτι τέτοιο.». Γιατί, ανάλογα με την συμπεριφορά τους, ο καθένας τους μπορεί να συμβάλλει στην δημιουργία ενός περιστατικού σχολικού εκφοβισμού, όπως και στην επέκτασή του…

Τα αίτια μιας συμπεριφοράς από ένα παιδί που εκφοβίζει μπορεί να είναι διάφορα, πολλά και βαθιά. Ένας σοβαρός και πιο συνήθης παράγοντας τέτοιας συμπεριφοράς είναι η ζωή του μέσα στο οικογενειακό του περιβάλλον. Αλλά είναι απρόβλεπτα τα αίτια ως προς τι είδους είναι, πόσο επίπονα για τα παιδιά είναι και πόσες φορές επαναλαμβάνονται. Και αυτή η άγνοια είναι αυτή που μας για όλα αυτά μαζί με την ανευθυνότητα γονέων και καθηγητών αλλά και οποιουδήποτε πάνω σε αυτό το θέμα, είναι αυτά που φοβίζουν πιο πολύ μάλλον την κοινωνία και την τοποθετούν σε ένα αδιέξοδο ως προς το ζήτημα του σχολικού εκφοβισμού!